چه دیر آمدی حالایِ صد هزارساله ی من!

من این نیستم که بوده ام

او که من بود آن همه سال

رفته زیر سایه ی آن بیدِ بی نشان مُرده است.


سیدعلی صالحی



آن با وفا کبوتر جلدی که پرکشید

اکنون به خانه آمده، اما عوض شده


فاضل جانِ نظری


پ.ن: متنفرم از اینکه وقتی رفت به زمانِ نبودنش بی اهمیت بود اما حالا بین حرف هاش دنبال منِ قبلی میگرده و این منِ تغییر کرده رو قبول نداره.

پ.ن2:شفاف سازی میکنیم که به هیچ عنوان پای هیچ مذکری در پی نوشت اول در میان نیست.