فکر نمیکردم دیدن فیلم به اندازه ی خوندن کتاب برام لذت بخش باشه.

هرچند که جزئیات کتاب بیشتر بود و خواننده مجاز به تصور کردن جزئیات مطابق با سلیقه خودش بود.

 شخصیت لوئیزا همچنان عالی بود و باز نتونستم آخرِ داستان از ریزش اشک هام جلوگیری کنم.

ویل به لوئیزا بالِ پریدن داد.توی زندگیمون کسی هست که به ما بال پریدن بده؟

خوشبختانه توی زندگی من هست و من چقدر خوشبختم بابت داشتن چنین پشتیبان و پناهگاهی :)

یکی از انگیزه های من برای پیشرفت کردن،خوشحال کردن اون هست.


+البته که یکی از نکات لذت بخش فیلم دیدن شهری بود که سین زندگی میکنه اونجا.