خیلی کم پیش میاد که تماس تصویری داشته باشیم،آخه تماس تصویری باعث میشه دلتنگی بیشتر بشه و خودی نشون بده.

این روزها اما تماس تصویری با "سین" حال و هوای دیگه ای داره،مدام لباس هایی که برای فینگیل خریده رو نشون میده و هر دفعه من بهش اصرار میکنم پاشو تا من شکمت رو ببینم :)

ای کاش تکنولوژی انقدر پیشرفت کرده بود که با تماس تصویری میشد طرفِ مقابل رو بصورت سه بعدی کنار خودت داشته باشی و لمسش کنی،بغلش کنی.

این روزها بیشتر از هروقت دیگه ای طعمِ خاله شدن رو مزه مزه میکنم و شوق دارم.


+دیدنِ پیکسلِ ارسالی من که سنجاق شده به ساکِ لباس فینگیل یعنی خودِ خودِ دلخوشی :)

خیلی دوست دارم یک هدیه برای فینگیل بخرم اما نمیدونم چی!